|
بیضاء جونقانی یکی از ستارگان دانش قرن سیزده و
اوایل قرن چهارده هجری است وی از ادبای معروف چهارمحال وبختیاری
بوده،
مسکن وی شهر جونقان یکی از شهرهای استان چهارمحال و بختیاری است.
ایشان در اصفهان و چهارمحال به میرزا بیضاء مشهور بوده است تکیه
گاه ذوق و احساسات بیضاء در اغلب موارد رموز دلفریب عشق و طبیعت و
نکات دقیق اخلاقی است. خانم شهناز سلطانی که نوه
ایشان می باشد زندگی نامه این شاعر عارف را در کتابی جمع آوری
نموده است لازم به ذکر است که ایشان هم عصر عمان و دهقان سامانی می
باشد. ایشان در دیگر سبکهای شعری مهارت داشته اند اما چون بیشتر
غزل می سرودند بیشتر به غزل سرا مشهور می باشند امید است هر چه
زودتر دیوان شعر ایشان با همت مسئولان چاپ و منتشر گردد ایشان به
خاندان عصمت وطهارت ارادتی خاص داشت شعر زیر بیانگر این مطلب
است آینه ذات
از صفات است علی *
زیرا به صفات عین، ذات است علی
بیضاء مخور از محیط عصیان، اندوه
زیرا که سفینه نجات است علی
**********
رویت زبهشت و هرچه کوبنده تر است زیرا که رخ توخود بهشتی دگر است
**********
سیه روزم من از چشم سیاه تو
ولی دارم امیدی از نگاه تو
|